backhome.htmlshapeimage_5_link_0
ΑΝΤΙ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ

“Υπήρξε ή όχι ο Ιβάν Ιβάνοβιτς”;

Ο Ναζίμ Χικμετ, δείχνει μέσα από τον θεατρικό του τίτλο να αναρωτιέται, εγώ πάλι... τί να πω, δεν ξέρω... 
Με αφορμή τη συγκεκριμένη έκδοση, βρέθηκα ν’ ακούω τη μουσική του “Ιβάν” ξανά και ξανά, (μια ηχογράφηση του 1989) και ενώ από τότε, πολλά έχουν αλλάξει... η συγκίνηση παραμένει η ίδια!  
Μετά από είκοσι χρόνια, οι ίδιες μουσικές ηλεκτρίζουν με το φως τους την ίδια πανανθρώπινη αλήθεια και γεμάτη φωτεινά συναισθήματα, αισθάνομαι να αγαπώ ξαφνικά, όλο τον κόσμο, ακόμα και “σένα”... φαντάσου!

Ένα έργο  που κατά την ταπεινή μου γνώμη, κατάφερε να σημαδέψει την αλήθεια και εν έτη 2011, απλά την φυγαδεύει και τη σώζει, γιατί είναι αληθινό! 
“Μια ιστορική ηχογράφηση” όπως λέει και ο ίδιος ο δημιουργός του, εννοώντας μεταξύ άλλων, τι άλλο; Την  παρουσία του Πέτρου Πανδή.

“Υπήρξε ή όχι ο Ιβάν Ιβάνοβιτς”;
“Τι σημασία έχει όταν γεννιώνται τέτοιες μουσικές;”

                                                        Ειρήνη Χηράτου
“H μάγισσα του Να”

Ένα παραμύθι-μιούζικαλ που μιλά για μια μάγισσα που έφτιαξε την “Αφέγγαρη Χώρα”. Τη μοναδική που μπορούσε να ελευθερώσει τα παραμύθια από τον “Πύργο της Λησμονιάς” που ήταν φυλακισμένα!
Αυτό αποκάλυψε στη μικρή Νανά ένα βράδυ ο κύριος Χρόνος και από τότε η ζωή της, άλλαξε για πάντα!
Το ίδιο και της συνηθισμένης της Σκούπας...
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

“Τα ντριγκιντένια” 6+1 παραμύθια

Έξι παραμύθια με θεματικές από την ψυχολογία που επιχειρούν (χωρίς να γίνονται δεικτικά) μέσα από τη φαντασία, τη συγκίνηση και το χιούμορ να ταξιδέψουν και να διδάξουν μικρούς και μεγάλους, τον αληθινό τρόπο επικοινωνίας,  ανοίγοντας δρόμους σ’ έναν κόσμο φωτεινό και ισορροπημένο.
Σ΄έναν κόσμο, όπου μικροί και μεγάλοι μπορούν να συνυπάρχουν αρμονικά, χωρίς να παρεμβάλλεται ανάμεσα τους το χάσμα της διαφορετικότητας των βιωμάτων και του χρόνου.

Έξι παραμύθια που βοηθούν τα παιδιά να μεγαλώσουν διατηρώντας την τρυφερή τους παιδικότητα και τους μεγάλους, να θυμηθούν και να ανατρέξουν σ’ αυτή την παιδικότητα.

Έξι παραμύθια που παραπέμπουν στο “παλιό καλό ραδιόφωνο” και που εύκολα θα μπορούσαν να παρουσιαστούν μουσικοθεατρικά, σε κοινό ενηλίκων αλλά και σε μαθητές δημοτικού-γυμνασίου-λυκείου.